Czym są kwasy AHA, BHA i PHA. Poznaj kwasy stosowane w kosmetyce!

Kwasy wykorzystywane były już w starożytności. Nacierano się sokiem z cytryny, a do kąpieli dodawano mleko. Uznawane były jako remedium na suchą skórę i problemy ze zmianami skórnymi. Dziś uznane przez kosmetologów co jednym z najczęściej wybieranych zabiegów w gabinetach kosmetycznych. Znajdują się w kosmetykach codziennego użytku i są coraz bardziej doceniane. Sprawdźmy jak dobrać idealny kwas i czym się one różnią. O zastosowaniu kwasów także na przebarwienia pisaliśmy w artykule Kremy na przebarwienia twarzy i dekoltu.

Kwas AHA

Kwasy AHA występują w przyrodzie i można spotkać je m.in. w mleku, owocach i trzcinie cukrowej. Kwasy AHA w kosmetyce stosowane są najczęściej w maskach, złuszczających, kremach i peelingach. Są używane do złuszczania naskórka w problemach z trądzikiem, bądź bardzo tłustą i łojotokową skórą.

Do kwasów AHA należą:

  • Kwas migdałowy – występuje w gorzkich migdałach i pestkach wiśni,
  • Kwas cytrynowy – występuje w cytrusach i ananasach,
  • Kwas jabłkowy – występuje w winogronach i winie.

Kwasy AHA są rozpuszczalne w wodzie, dzięki czemu lepiej wnikają w skórę. Polecane są do pielęgnacji skóry tłustej, zgrubiałej i bardzo zanieczyszczonej, ze względu na siłę ich działania. Kwasy AHA są także polecane zwłaszcza dla skóry bardzo zgrubiałej, zniszczonej i suchej. Dzięki swojemu silnemu działaniu skutecznie złuszczają naskórek i przeciwdziałają pojawianiu się wykwitów skórnych i pomagają w leczeniu trądziku. Świetnie sprawdzą się na skórze zniszczonej opalaniem, a także przy skórze trądzikowej, ze względu na właściwości bakteriobójcze i przeciwzapalne. W bardzo niskich stężeniach działa wyłącznie na naskórek. W wyższych działa na głębokie warstwy skóry i jest używany w trakcie peelingów medycznych i musi być nakładany przez wykwalifikowaną osobę. W niskich stężeniach używane są do skóry tłustej, która ma nadmiar sebum, a w wyższych do skóry zgrubiałej i suchej, aby kwas mógł wniknąć głębiej. Aha kwasy są jednym z popularniejszych kwasów.

Kwas BHA

Kwas BHA, inaczej kwas salicylowy jest stosowany do bardzo głębokiego złuszczania skóry. Pozyskiwany jest z malin, brzozy i drzewa różanego. Przenika bardzo dobrze przez warstwę sebum i wnika w głębsze warstwy skóry, dlatego jest idealny do eksfoliacji zgrubiałej skóry. Bardzo dokładnie oczyszcza pory i wspomaga w walce z zaskórnikami. Najczęściej jest stosowany w leczeniu trądziku, zwłaszcza kiedy występuje wiele wykwitów skórnych i zgrubień. Ma również działanie antybakteryjne i przeciwzapalne. Mimo swoich silnych właściwości nie wysusza skóry. Może być więc stosowany na całą twarz, nawet przy skórze mieszanej.

Kwas BHA polecany jest dla skóry trądzikowej o bardzo dużym łojotoku. Świetnie oczyszcza i wygładza nierówności oraz eliminuje zaskórniki i zmniejsza wykwity skórne.

Kwasy AHA i BHA działanie

Zarówno kwasy AHA jak i BHA mają działanie złuszczające, ale ich stosowanie daje także inne korzyści.

  • Poprzez usunięcie zbędnego naskórka skóra nabiera świeżości i zdrowego kolorytu, a procesy naprawcze w skórze sprawiają, że poprawia się także jej struktura.
  • Kiedy nadmiar sebum i naskórka zostaje usunięty, skóra jest oczyszczona przez co składniki odżywcze z masek i serum łatwiej w nią wnikają i działają przez to efektywniej.
  • Kwasy mimo swojego złuszczającego działania nie wysuszają skóry, ale ją dodatkowo nawadniają, dzięki czemu staje się ona gładsza.
  • Złuszczanie chemiczne powoduje przyspieszenie procesów naprawczych skóry, skóra regeneruje się, przez co wytwarzany jest kolagen i elastyna – główne składniki skóry, skóra staje się jędrniejsza i grubsza.
  • Kwasy usuwają przebarwienia i rozjaśniają skórę, poprzez właśnie złuszczanie naskórka.
  • Mają działanie antybakteryjne, dzięki czemu przeciwdziałają powstawaniu wykwitów skórnych i są bardzo pomocne w leczeniu trądziku.

Kwasy PHA

Kwasy PHA to nowa generacja kwasów. Mają te same właściwości złuszczające co kwasy AHA, ale działają o wiele łagodniej. Nie występuje po nich efekt łuszczenia się i pieczenia. Mniejsze jest również zaczerwienienie i szczypanie, które jest bardzo nieprzyjemne dla poddającego się zabiegowi. PHA swoje łagodniejsze właściwości zawdzięcza innej budowie cząsteczek. Mają one większy rozmiar, przez co wolniej wnikają w skórę i nie docierają do niej tak głęboko, jak kwasy AHA. Kwasy PHA dają więc mniej skutków ubocznych, więc są idealne dla osób gorzej znoszących zabiegi z użyciem kwasów i ze skórą wrażliwą i skłonną do podrażnień.

Mogą być stosowane przez osoby z:

  • trądzikiem różowatym,
  • łojotokiem,
  • łuszczycą,
  • trudną w wyleczeniu egzemą.

Kwasy PHA mają dodatkowo właściwości przeciwzmarszczkowe, niszczą wolne rodniki, dzięki czemu hamują proces starzenia się skóry, zatrzymują wilgoć w naskórku, ponieważ potrafią wiązać wodę. Wpływają na tworzenie się elastyny i kolagenu, zwiększają gęstość i grubość skóry. Złuszcza naskórek, ale jednocześnie dba o gęstość skóry, dzięki czemu zachowana jest równowaga pomiędzy złuszczaniem a odbudową skóry. Przyspiesza proces gojenia się ran i zmniejsza podrażnienia, mimo swoich złuszczających właściwości. Kwas PHA idealnie sprawdzi się dla cery naczynkowej, ponieważ zmniejsza teleagiektazje i zmniejsza skłonność do powstawania nowych. Kwasy PHA są polecane do stosowania latem, zamiast kwasów AHA, ponieważ kwasy PHA nie zwiększają wrażliwości skóry na na promieniowanie UV. Dodatkowo kwas PHA rozjaśnia skórę, więc idealnie sprawdzi się przy skórze z przebarwieniami i zgrubieniami.

Peeling kwasami

Peeling chemiczny, inaczej zwany chemabrazją jest świetnym sposobem na usunięcie m.in. blizn potrądzikowych, czy zmniejszenie przebarwień. Zabieg ten cieszy niezwykłą popularnością, zwłaszcza jesienią i zimą. Ma szereg zastosowań, m.in. zwalczanie zmarszczek, leczenie trądzika, niwelowanie blizn, dogłębne oczyszczenie i odżywienie skóry i wspomaganie procesu odnowy skóry. Po zastosowaniu kwasu skóra staje się jaśniejsza, gładsza, oczyszczona i złuszczona. Lepiej wchłania składniki odżywcze z masek i serum i staje się bardziej napięta. Zwiększa się mikrokrążenie krwi, dzięki czemu skóra otrzymuje więcej tlenu. Peeling ma na celu nie tylko złuszczenie skóry, ale także przenikając w głąb skóry ma pomóc w przebudowaniu kolagenu i elastyny. To one odpowiadają za napięcie i wygładzenie naszej skóry. Peeling kwasami będzie idealny dla osób, które borykają się ze zmarszczkami, wiotką skórą, przebarwieniami oraz bliznami. Znikają niedoskonałości skóry, jest ona bardziej napięta, jaśniejsza i gładsza. W zależności od głębokości peelingu uzyskamy iny efekt. Bardzo specjalistyczne peelingi medyczne, które dochodzą do głębokich warstw skóry mają za zadania zlikwidować głębokie blizny i przebudować skórę twarzy, by stymulować jej regenerację i tworzenie się nowej skóry, w tym kolagenu, który z wiekiem zanika w naszej skórze.

Przeciwwskazania do stosowania peelingu kwasami:

  • rany i alergia na skórze
  • skóra delikatna naczyniowa, z wieloma widocznymi naczynkami
  • stan po krioterapii do 6 miesięcy
  • ciąża i karmienie piersią
  • nowotwory
  • długotrwale leczenie się sterydami
  • oparzenie słoneczne
  • opryszczka
  • liczne znamiona, zwłaszcza te wypukłe i jeszcze nie zdiagnozowane przez dermatologa
  • egzemy

Po zabiegu należy unikać słońca i solarium, ponieważ skóra jest w trakcie regeneracji i jest „odsłonięta”, więc nie jest odpowiednio chroniona i łatwiej może dojść do poparzenia. Opalanie się po zabiegu peelingu chemicznego może skutkować również powstaniem wielu przebarwień. By skóra lepiej się regenerowała, należy zastosować delikatny krem wyciszająco-odżywiający, który będzie delikatny, bez konserwantów i substancji zapachowych. Unikamy peelingów, ponieważ skóra musi odbudować się i dalsze jej złuszczanie może skutkować podrażnieniem i uszkodzeniami. Należy również unikać basenu, ponieważ chlor bardzo mocno wysusza skórę twarzy. Jeśli naskórek złuszcza się, nie powinno się go siłą zdzierać, ponieważ to będzie skutkowało bliznami i podrażnieniem. Lepiej także wstrzymać się z makijażem na jakiś czas, ponieważ skóra powinna naturalnie złuszczać się, a nakładane na nią ciężkie kosmetyki blokują ten proces. Po zabiegu może wystąpić rumień, dlatego niewskazane jest przebywanie długo w gorącej kąpieli i mycie twarzy ciepłą wodą.

Ponieważ kwasy są poważnym zabiegiem ingerującym w skórę powinniśmy odpowiednio wybrać gabinet, w którym wykonamy kwasy. Kwas źle położony, tzn. za późno zneutralizowany może doprowadzić do podrażnień skóry, a nawet oszpecenia, przez powstanie ciemnych blizn.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz

Ginekologia estetyczna: labioplastyka, waginoplastyka perineroplastyka i klitoroplastyka

Problemy związane ze strefą intymną zawsze powoli przestają być tematem, którego unikamy i nie poruszamy nawet z najlepszą przyjaciółką. Defekty okolic intymnych powodują często podrażnienia i infekcje, ból podczas współżycia oraz dyskomfort podczas codziennych czynności. Problemy te można rozwiązać dzięki zabiegom chirurgicznym lub medycyny estetycznej.

Labioplastyka, waginoplastyka perineroplastyka czy klitoroplastyka to zabiegi, które mogą pomóc w zależności od wskazań do ich przeprowadzenia. Na czym polegają?

Labioplastyka

Labioplastyka, inaczej plastyka warg sromowych, to zabieg chirurgiczny, który polega na skorygowaniu deformacji lub przerostu warg sromowych mniejszych u kobiet, u których te nieprawidłowości powodują dyskomfort i problemy w życiu codziennym. Nierówne lub zbyt duże wargi sromowe mniejsze mogą powodować otarcia, ból i inne dolegliwości, pojawiające się w trakcie uprawiania sportu, a nawet chodzenia. Co więcej mogą negatywnie wpływać na psychikę kobiety, a tym samym na jej życie seksualne.

Labioplastyka to zabieg w trakcie, którego wargi sromowe mniejsze są zmniejszane i polega na usunięciu nadmiaru skóry, tkanki podskórnej i tkanki tłuszczowej.

Labioplastyka cena: Koszt zabiegu labioplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  3 – 8 tys. złotych.

Waginoplastyka

Waginoplastyka to inaczej plastyka pochwy, czyli zabieg zwężający wejście do pochwy. Waginoplastyka jest przeznaczona głównie dla kobiet, u których w wyniku porodu doszło do znacznego poluźnienia mięśni krocza i pochwy. Może to powodować nietrzymanie moczu, ale również negatywnie wpływać na życie seksualne obojga partnerów.

Waginoplastyka wykonywana jest najczęściej w znieczuleniu ogólnym. Lekarz wykonuje nacięcie w okolicach wejścia pochwy i na jej tylnej ścianie, pozbywając się nadmiaru tkanki. Po plastyce ściany pochwy lekarz wykonuję plastykę krocza. Waginoplastyka może być łączona z labioplastyka.

Waginoplastyka cena: Koszt zabiegu waginoplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  3,5 – 6,5 tys. złotych.

Perineroplastyka

Kobiece krocze to okolica pomiędzy sromem a odbytem. W wyniku operacji ginekologicznych, porodów lub innych urazów może dochodzić do deformacji krocza i jego okolic. Częstą przypadłością jest tzw. wąskie krocze, gdy odległość między sromem a odbytem jest za krótka, w wyniku czego dochodzi do takich problemów związanych z wypróżnianiem się, infekcji pęcherza moczowego, a także współżycia seksualnego. Perineroplastyka ma na celu odnowienie struktury krocza, jego odbudowę oraz odmłodzenie. Zabieg wykonuje się chirurgicznie lub przy pomocy lasera.

Perineroplastykę można łączyć z waginoplastyką i labioplastyka.

Koszt zabiegu perineroplastyki w zależności od metody, kliniki oraz województwa waha się w granicach  2,0 – 6,5 tys. złotych.

Polecamy również  nasz artykuł o jednym z bardziej powszechnych zabiegów z zastosowaniem nici ginekologicznych, które mają na celu zwężenie ujścia zewnętrznego pochwy i przedsionka pochwy oraz lifting krocza.

Klitoroplastyka

Klitoroplastyka to zabieg, skierowany dla kobiet, u których łechtaczka jest całkowicie lub częściowo zasłonięta przez fałdy śluzówki. Jest to również mankament wpływający na jakość życia seksualnego. W takich przypadkach kobieta może nie odczuwać dostatecznej lub nawet żadnej satysfakcji podczas stosunku.

Klitoroplastyka polega na usunięciu nadmiaru tkanki pokrywającej lub otaczającej łechtaczkę (tzw. napletek łechtaczki). Zabieg trwa ok. 30 minut i wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym.

Zdecydowanie rzadziej przeprowadzany jest zabieg klitoroplastyki w sytuacji, gdy łechtaczka jest zbytnio obnażona. Obnażona łechtaczka jest nieustannie w stanie wzwodu, co jest dla kobiety nie tylko nieprzyjemne, ale może być również bolesne. Taki zabieg polega na odtworzeniu napletka łechtaczki z tkanki kobiety.

Klitoroplastyka cena: Koszt zabiegu klitoroplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  1,5 – 2,5 tys. złotych.

Zobacz również na czym polega zabieg modelowania warg sromowych.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz

Testosteron u kobiety – zmiany w okresie menopauzalnym

Testosteron jest nazywany męskim hormonem ze względu na to, że jest to podstawowy męski steroidowy hormon płciowy należący do androgenów. U mężczyzn produkowany jest przez jądra. Hormon ten występuję również u kobiet i w z reguły w niewielkich ilościach produkowany jest przez jajniki, korę nadnerczy, natomiast podczas ciąży przez łożysko. Często nasuwa się nam pytanie: po co testosteron u kobiety?

U mężczyzn androgeny są odpowiedzialne za kształtowanie narządów płciowych już w życiu płodowym, a także oraz za rozwój męskich cech płciowych takich jak: głos, owłosienie, budowa ciała, ponad to za libido i spermatogenezę. Natomiast u kobiet produkowane w jajnikach androgeny (dihydrotestosteron, androstendion) ulegają przekształceniu do estrogenów.

Androgeny – jaka jest ich rola u kobiet?

Rola  androgenów u kobiet ma istotne znaczenie, m.in. w kwestii wyglądu skóry, wydzielaniem łoju lub prawidłowym wzrostem włosów. Zarówno zbyt małe (niski poziom testosteronu), jak i nadmierne wydzielanie (wysoki poziom testosteronu) tzw. hormonów męskich może powodować wiele negatywnych zmian w funkcjonowaniu skóry u kobiet, np. pod postacią trądziku, łysienia czy łojotoku.

Ponadto androgeny :

  • działają przeciwdepresyjnie, podnoszą libido;
  • pobudzają syntezę białek, przez co wpływają na jakość i wygląd mięśni;
  • pobudzają tworzenie kości – hamują proces resoprcji tkanki kostnej;
  • wpływają na gospodarkę węglanową, gospodarkę lipidową.

Zmiany poziomów hormonów u kobiet wraz z wiekiem

Poziom testosteronu zmienia się u kobiet, zarówno w ciągu doby (najwyższe stężenie w godzinach porannych), jak i w ciągu cyklu miesięcznego.

Natomiast wraz z wiekiem u kobiet obserwuje się spadki stężenia hormonów płciowych. Po menopauzie zauważany jest nagły spadek stężenia estradiolu. Pojawiają się objawy niedoboru estrogenów. Powoli i wraz z wiekiem stopniowo zmniejsza się produkcja testosteronu oraz innych androgenów. Niedobór testosteronu objawia się m.in. spadkiem popędu płciowego.  W okresie starzenia się organizmu dochodzi do powstawania osteoporozy, rośnie zapadalność na infekcje i choroby nowotworowe (w tym raka piersi) na choroby sercowo-naczyniowe, przerzedzają się włosy, mogą także występować powikłania metaboliczne, jak zwiększenie insulinooporności, dyslilpidemia.

Kobiecy zespół niedoboru androgenów

Kobiecy zespół niedoboru androgenów (z ang. Female Androgen Insufficiency Syndrome – FAIS): niedobór testosteronu może również powodować problemy o podłożu psychologicznym, tj. depresje, nadmierny lęk i obawy, nadmierna uczuciowość i wrażliwość, mała odporność na stres, a także reakcje histeryczne.

Niedobór testosteronu może powodować problemy związane z aspektami seksualnymi  życia kobiety, jak np. obniżone libido, brak wrażliwości łechtaczki i sutków, brak orgazmu, bolesne stosunki, świąd i suchość pochwy, rozluźnienie mięśni pochwy.

Niedobór testosteronu może objawiać się także w wyglądzie ciała kobiety, a główne jego oznakami będą: bladość skóry twarzy, nadwaga a nawet otyłość, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w okolicy brzusznej i bioder, zmniejszone owłosienie łonowe i pachowe.

U kobiet, u których stwierdzony został niedobór testosteronu, zalecana jest w postaci hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Dzięki niej następuję zwiększone napięcie mięśniowe, wzrost libido, wpływa również na wrażliwość sfer erogennych. Zdaniem niektórych lekarzy hormon zapobiega suchości pochwy i jej atrofii, a także zmniejsza objawy dyspareunii. Ponadto zapobiega także utracie masy tkanki kostnej, pobudzając czynności komórek osteoplastycznych i przeciwdziałając  osteoporozie. Warto wiedzieć, że testosteron powoduje wydłużenie włókien mięśni szkieletowych oraz pozytywnie wpływa na wzrost masy mięśniowej. Hormon ten zalecany jest również przy przedwczesnym wypadnięciu funkcji jajników oraz w zespole przedmenopauzalnego niedoboru androgenów.

Menopauza badania poziomu hormonów

Panie w okresie menopauzalnym, które borykają się z różnymi problemami związanymi z pokwitaniem, często niepotrzebnie boją się wizyty u lekarza specjalisty. Wbrew panującym powszechnie opiniom zażywanie hormonów nie jest równoznaczne ze znacznym przybieraniem na wadze i nadmiernym owłosieniem. Przyjmowanie odpowiednich dawek hormonów dostosowanych do potrzeb organizmu może rozwiązać wiele uciążliwych i wstydliwych problemów.

Może zainteresuje Cię również: Nietrzymanie moczu – wstydliwy problem, który trzeba leczyć.

 

Opracowano na podstawie:

Czy kobietom potrzebne są androgeny. Znaczenie testosteronu u kobiet. Ewa Drozd-Styk, Elesthetic Clinic Warszawa – wykład wygłoszony podczas XVIII Kongresu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych, który odbył się w dniach 10-13 marca w Warszawie.

Wpływ androgenów na organizm i skórę kobiet – Magdalena Wierucka-Rybak Zakład Patofizjologii Behawioralnej,  Katedra Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Wydziału Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Wpływ zmian hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety na stan skóry–  Anita Rokowska-Waluch, Katarzyna Kałużyńska, Michał Chojnicki, Mariola Pawlaczyk, Przegląd Dermatologiczny 2009, 96, 205–210

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Zamknij
Zamknij

Zapisz się do naszego bezpłatnego newslettera!

Wyślemy Ci najnowsze artykuły i porady.

Konkursy + unikalne materiały tylko dla Czytelników newslettera

Dziękuję, jestem już zapisana