Ginekologia estetyczna: labioplastyka, waginoplastyka perineroplastyka i klitoroplastyka

Problemy związane ze strefą intymną zawsze powoli przestają być tematem, którego unikamy i nie poruszamy nawet z najlepszą przyjaciółką. Defekty okolic intymnych powodują często podrażnienia i infekcje, ból podczas współżycia oraz dyskomfort podczas codziennych czynności. Problemy te można rozwiązać dzięki zabiegom chirurgicznym lub medycyny estetycznej.

Labioplastyka, waginoplastyka perineroplastyka czy klitoroplastyka to zabiegi, które mogą pomóc w zależności od wskazań do ich przeprowadzenia. Na czym polegają?

Labioplastyka

Labioplastyka, inaczej plastyka warg sromowych, to zabieg chirurgiczny, który polega na skorygowaniu deformacji lub przerostu warg sromowych mniejszych u kobiet, u których te nieprawidłowości powodują dyskomfort i problemy w życiu codziennym. Nierówne lub zbyt duże wargi sromowe mniejsze mogą powodować otarcia, ból i inne dolegliwości, pojawiające się w trakcie uprawiania sportu, a nawet chodzenia. Co więcej mogą negatywnie wpływać na psychikę kobiety, a tym samym na jej życie seksualne.

Labioplastyka to zabieg w trakcie, którego wargi sromowe mniejsze są zmniejszane i polega na usunięciu nadmiaru skóry, tkanki podskórnej i tkanki tłuszczowej.

Labioplastyka cena: Koszt zabiegu labioplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  3 – 8 tys. złotych.

Waginoplastyka

Waginoplastyka to inaczej plastyka pochwy, czyli zabieg zwężający wejście do pochwy. Waginoplastyka jest przeznaczona głównie dla kobiet, u których w wyniku porodu doszło do znacznego poluźnienia mięśni krocza i pochwy. Może to powodować nietrzymanie moczu, ale również negatywnie wpływać na życie seksualne obojga partnerów.

Waginoplastyka wykonywana jest najczęściej w znieczuleniu ogólnym. Lekarz wykonuje nacięcie w okolicach wejścia pochwy i na jej tylnej ścianie, pozbywając się nadmiaru tkanki. Po plastyce ściany pochwy lekarz wykonuję plastykę krocza. Waginoplastyka może być łączona z labioplastyka.

Waginoplastyka cena: Koszt zabiegu waginoplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  3,5 – 6,5 tys. złotych.

Perineroplastyka

Kobiece krocze to okolica pomiędzy sromem a odbytem. W wyniku operacji ginekologicznych, porodów lub innych urazów może dochodzić do deformacji krocza i jego okolic. Częstą przypadłością jest tzw. wąskie krocze, gdy odległość między sromem a odbytem jest za krótka, w wyniku czego dochodzi do takich problemów związanych z wypróżnianiem się, infekcji pęcherza moczowego, a także współżycia seksualnego. Perineroplastyka ma na celu odnowienie struktury krocza, jego odbudowę oraz odmłodzenie. Zabieg wykonuje się chirurgicznie lub przy pomocy lasera.

Perineroplastykę można łączyć z waginoplastyką i labioplastyka.

Koszt zabiegu perineroplastyki w zależności od metody, kliniki oraz województwa waha się w granicach  2,0 – 6,5 tys. złotych.

Polecamy również  nasz artykuł o jednym z bardziej powszechnych zabiegów z zastosowaniem nici ginekologicznych, które mają na celu zwężenie ujścia zewnętrznego pochwy i przedsionka pochwy oraz lifting krocza.

Klitoroplastyka

Klitoroplastyka to zabieg, skierowany dla kobiet, u których łechtaczka jest całkowicie lub częściowo zasłonięta przez fałdy śluzówki. Jest to również mankament wpływający na jakość życia seksualnego. W takich przypadkach kobieta może nie odczuwać dostatecznej lub nawet żadnej satysfakcji podczas stosunku.

Klitoroplastyka polega na usunięciu nadmiaru tkanki pokrywającej lub otaczającej łechtaczkę (tzw. napletek łechtaczki). Zabieg trwa ok. 30 minut i wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym.

Zdecydowanie rzadziej przeprowadzany jest zabieg klitoroplastyki w sytuacji, gdy łechtaczka jest zbytnio obnażona. Obnażona łechtaczka jest nieustannie w stanie wzwodu, co jest dla kobiety nie tylko nieprzyjemne, ale może być również bolesne. Taki zabieg polega na odtworzeniu napletka łechtaczki z tkanki kobiety.

Klitoroplastyka cena: Koszt zabiegu klitoroplastyki w zależności od kliniki oraz województwa waha się w granicach  1,5 – 2,5 tys. złotych.

Zobacz również na czym polega zabieg modelowania warg sromowych.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz

Testosteron u kobiety – zmiany w okresie menopauzalnym

Testosteron jest nazywany męskim hormonem ze względu na to, że jest to podstawowy męski steroidowy hormon płciowy należący do androgenów. U mężczyzn produkowany jest przez jądra. Hormon ten występuję również u kobiet i w z reguły w niewielkich ilościach produkowany jest przez jajniki, korę nadnerczy, natomiast podczas ciąży przez łożysko. Często nasuwa się nam pytanie: po co testosteron u kobiety?

U mężczyzn androgeny są odpowiedzialne za kształtowanie narządów płciowych już w życiu płodowym, a także oraz za rozwój męskich cech płciowych takich jak: głos, owłosienie, budowa ciała, ponad to za libido i spermatogenezę. Natomiast u kobiet produkowane w jajnikach androgeny (dihydrotestosteron, androstendion) ulegają przekształceniu do estrogenów.

Androgeny – jaka jest ich rola u kobiet?

Rola  androgenów u kobiet ma istotne znaczenie, m.in. w kwestii wyglądu skóry, wydzielaniem łoju lub prawidłowym wzrostem włosów. Zarówno zbyt małe (niski poziom testosteronu), jak i nadmierne wydzielanie (wysoki poziom testosteronu) tzw. hormonów męskich może powodować wiele negatywnych zmian w funkcjonowaniu skóry u kobiet, np. pod postacią trądziku, łysienia czy łojotoku.

Ponadto androgeny :

  • działają przeciwdepresyjnie, podnoszą libido;
  • pobudzają syntezę białek, przez co wpływają na jakość i wygląd mięśni;
  • pobudzają tworzenie kości – hamują proces resoprcji tkanki kostnej;
  • wpływają na gospodarkę węglanową, gospodarkę lipidową.

Zmiany poziomów hormonów u kobiet wraz z wiekiem

Poziom testosteronu zmienia się u kobiet, zarówno w ciągu doby (najwyższe stężenie w godzinach porannych), jak i w ciągu cyklu miesięcznego.

Natomiast wraz z wiekiem u kobiet obserwuje się spadki stężenia hormonów płciowych. Po menopauzie zauważany jest nagły spadek stężenia estradiolu. Pojawiają się objawy niedoboru estrogenów. Powoli i wraz z wiekiem stopniowo zmniejsza się produkcja testosteronu oraz innych androgenów. Niedobór testosteronu objawia się m.in. spadkiem popędu płciowego.  W okresie starzenia się organizmu dochodzi do powstawania osteoporozy, rośnie zapadalność na infekcje i choroby nowotworowe (w tym raka piersi) na choroby sercowo-naczyniowe, przerzedzają się włosy, mogą także występować powikłania metaboliczne, jak zwiększenie insulinooporności, dyslilpidemia.

Kobiecy zespół niedoboru androgenów

Kobiecy zespół niedoboru androgenów (z ang. Female Androgen Insufficiency Syndrome – FAIS): niedobór testosteronu może również powodować problemy o podłożu psychologicznym, tj. depresje, nadmierny lęk i obawy, nadmierna uczuciowość i wrażliwość, mała odporność na stres, a także reakcje histeryczne.

Niedobór testosteronu może powodować problemy związane z aspektami seksualnymi  życia kobiety, jak np. obniżone libido, brak wrażliwości łechtaczki i sutków, brak orgazmu, bolesne stosunki, świąd i suchość pochwy, rozluźnienie mięśni pochwy.

Niedobór testosteronu może objawiać się także w wyglądzie ciała kobiety, a główne jego oznakami będą: bladość skóry twarzy, nadwaga a nawet otyłość, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w okolicy brzusznej i bioder, zmniejszone owłosienie łonowe i pachowe.

U kobiet, u których stwierdzony został niedobór testosteronu, zalecana jest w postaci hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Dzięki niej następuję zwiększone napięcie mięśniowe, wzrost libido, wpływa również na wrażliwość sfer erogennych. Zdaniem niektórych lekarzy hormon zapobiega suchości pochwy i jej atrofii, a także zmniejsza objawy dyspareunii. Ponadto zapobiega także utracie masy tkanki kostnej, pobudzając czynności komórek osteoplastycznych i przeciwdziałając  osteoporozie. Warto wiedzieć, że testosteron powoduje wydłużenie włókien mięśni szkieletowych oraz pozytywnie wpływa na wzrost masy mięśniowej. Hormon ten zalecany jest również przy przedwczesnym wypadnięciu funkcji jajników oraz w zespole przedmenopauzalnego niedoboru androgenów.

Menopauza badania poziomu hormonów

Panie w okresie menopauzalnym, które borykają się z różnymi problemami związanymi z pokwitaniem, często niepotrzebnie boją się wizyty u lekarza specjalisty. Wbrew panującym powszechnie opiniom zażywanie hormonów nie jest równoznaczne ze znacznym przybieraniem na wadze i nadmiernym owłosieniem. Przyjmowanie odpowiednich dawek hormonów dostosowanych do potrzeb organizmu może rozwiązać wiele uciążliwych i wstydliwych problemów.

Może zainteresuje Cię również: Nietrzymanie moczu – wstydliwy problem, który trzeba leczyć.

 

Opracowano na podstawie:

Czy kobietom potrzebne są androgeny. Znaczenie testosteronu u kobiet. Ewa Drozd-Styk, Elesthetic Clinic Warszawa – wykład wygłoszony podczas XVIII Kongresu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych, który odbył się w dniach 10-13 marca w Warszawie.

Wpływ androgenów na organizm i skórę kobiet – Magdalena Wierucka-Rybak Zakład Patofizjologii Behawioralnej,  Katedra Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Wydziału Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Wpływ zmian hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety na stan skóry–  Anita Rokowska-Waluch, Katarzyna Kałużyńska, Michał Chojnicki, Mariola Pawlaczyk, Przegląd Dermatologiczny 2009, 96, 205–210

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz

Odświeżamy skórę na wiosnę – przegląd zabiegów

W okresie zimowym nasza skóra narażona jest na niskie temperatury oraz silny wiatr, co powoduje, że staje się ona sucha, matowa, poszarzała, a także traci nawilżenie i elastyczność. W okresie wiosennym warto przygotować ją do większych dawek słońca i wyższych temperatur.

Codzienna pielęgnacja twarzy to przede wszystkim stosowanie kremów, balsamów i olejków, ale działają one głównie na naskórek i nie wnikają w głębsze warstwy skóry. Warto zatem skorzystać z zabiegów oferowanych przez gabinety kosmetyczne lub medycyny estetycznej. W zależności od stanu i rodzaju naszej cery kosmetyczka lub kosmetolog dobiorą najbardziej odpowiedni zabieg.

Zanim zaproponujemy kilka zabiegów, które warto przeprowadzić na wiosnę, musimy wspomnieć, że bardzo ważne jest również nawilżanie i odżywianie skóry od wewnątrz. Także pamiętamy o piciu wody, przez cały rok (zalecane jest wypijanie ok. 8 szklanek wody dziennie), a ponadto musimy mieć świadomość tego, że to co jemy wpływa na wygląd i jakość naszej skóry. Więcej na ten temat przeczytacie w artykule: Zbilansowana dieta a piękna cera.

Zabiegi na twarz – złuszczanie

Zmęczona i poszarzała po zimie skóra twarzy potrzebuje silnego złuszczania. Usunięcie zrogowaciałych komórek nada skórze świeży wygląd i pomoże pozbyć się zaskórników. Peelingi dostępne w drogeriach nie złuszczą naszego naskórka równie skutecznie, jak ma to miejsce podczas zabiegów wykonywanych w gabinecie kosmetycznym czy medycyny estetycznej.

 

  • Peeling kawitacyjny

Wykonywany jest za pomocą ultradźwięków, które w połączeniu z płynną warstwą na zwilżonej skórze wywołują zjawisko kawitacji, czyli rozbicia komórek warstwy rogowej. Zabieg likwiduje płytkie przebarwienia. Jest bezbolesny i można go przeprowadzać o każdej porze roku.

  • Peeling migdałowy

To delikatny zabieg, który przeprowadzany systematycznie wyrówna koloryt, zlikwiduje nieestetycznie wyglądające przebarwienia odpowiednio nawilży i wygładzi naszą skórę.

  • Peeling glikolowy

To złuszczanie kwasem glikolowym, który otrzymywany jest  z trzciny cukrowej. Celem zabiegu jest rozklejenie spoiwa łączącego komórki zewnętrznej warstwy naskórka, dzięki czemu dochodzi do złuszczenia. Peeling rozjaśnia skórę i płytkie przebarwienia. Zabiegom z kwasami należy poddawać się w okresie jesienno-zimowym lub wczesną wiosną.

To peeling mechaniczny, polegający na mechanicznym ścieraniu górnych warstw naskórka. Poprzez regulację przepływu podciśnienia kryształków można kontrolować głębokość złuszczania. Zabieg jest bezbolesny i nie utrudnia wykonywania codziennych czynności.

Wyróżniamy 3 rodzaje mikrodermabrazji:

  • Mikrodermabrazja diamentowa –  cera wrażliwa jest szczególnym wskazaniem do wykonania tego zabiegu, który wykonuje się go głowicą z końcówką diamentową.
  • Mikrodermabrazja korundowa – silniejsza od mikrodermabrazji diamentowej, do której używa się głowicy z kryształkami glinu. Zaleca jest osobom z rozszerzonymi porami i widocznymi przebarwieniami na skórze.
  • Mikrodermabrazja tlenowa – to z kolei mikrodermabrazja z użyciem tlenu pod wysokim ciśnieniem, która jest polecana szczególnie kobietom po 40. roku życia. Zabieg ten pomaga wygładzić zmarszczki, dotlenia i odżywia skórę.
  • Hydradermabrazja  – to nowoczesna mikrodermabrazja przeznaczona dla wszystkich typów skóry, nawet dla tych bardzo wrażliwych. Jest to zabieg, który umożliwia jednoczesne dokładne oczyszczenie, nawilżenie, a także odmłodzenie skóry twarzy.

Zabieg na twarz – nawilżanie skóry

Nawilżanie skóry to podstawa codziennej pielęgnacji, ponieważ odpowiednie nawilżenie skóry to baza dobrego wyglądu cery. Powierzchnię naskórka pokrywa tzw. ochronny płaszcz lipidowy, który składa się z mieszaniny różnych tłuszczów (łoju z gruczołów łojowych) i lipidów (ciała tłuszczowe, składowe błon komórkowych, komórek naskórka i przestrzeni międzykomórkowych). Płaszcz lipidowy uniemożliwia parowanie wody z głębi ciała. Wraz z wiekiem i zmianami hormonalnymi zmniejsza się wyraźnie ilość wydzielanego przez skórę łoju, a tym samym spada poziom nawodnienia skóry – staje się coraz bardziej sucha.

  • Jonoforeza

Polega na wprowadzaniu w głąb skóry substancji czynnych za pomocą sił pola elektrycznego. Wpływa pozytywnie na jędrność oraz nawilżenie skóry – nawadnia głębokie warstwy skóry. Ponadto wygładza cienkie linie oraz zmarszczki, a także poprawia krążenie krwi. Jonoforeza wpływa również na zmniejszenie łojotoku oraz przywraca skórze zdrowy, rozświetlony wygląd.

  • Sonoforeza

Celem zabiegu jest wprowadzenie substancji aktywnych (leczniczych, kosmetycznych) w głębsze warstwy naskórka. Substancje te (witaminy, peptydy) poprzez wtłaczanie manualne tj. masaż przenikają w małym stopniu. Natomiast  wtłaczane za pomocą ultradźwięków przekraczają barierę jaką jest płaszcz hydrolipidowy oraz błony komórkowe i wnikają do żywych warstw naskórka. Sonoforeza powodując mikromasaż poprawia ukrwienie naskórka i regenerację uszkodzonych tkanek.

  • Mezoterapia

Jest mało inwazyjną techniką poprawiającą napięcie i blask skóry, która odbudowuje, odżywia i regeneruję skórę twarzy i ciała. Preparaty do mezoterapii zawierają kwas hialuronowy oraz zestaw mikroelementów i witamin – substratów niezbędnych do prawidłowej regeneracji skóry. Wyróżniamy mezoterapię igłową oraz bezigłową. Więcej na ten temat przeczytacie w artykule: mezoterapia igłowa czy bezigłowa – którą wybrać? 

  • Osocze bogatopłytkowe

Warto również skorzystać z mezoterapii własnym osoczem bogatopłytkowym. Jest to jeden z najpopularniejszych zabiegów umożliwiających wykorzystanie sił witalnych organizmu. Osocze bogatopłytkowe  jest substancją otrzymywaną z własnej krwi pacjenta. Stymuluje komórki macierzyste do namnażania oraz pobudza fibroblasty do ich głównego działania, czyli produkcji nowego kolagenu. 

Zachęcamy również do przeczytania naszego wywiadu z dr Marzeną Lorkowską-Precht: Jak poprawić owal twarzy?

 

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz
Zamknij
Zamknij

Zapisz się do naszego bezpłatnego newslettera!

Wyślemy Ci najnowsze artykuły i porady.

Konkursy + unikalne materiały tylko dla Czytelników newslettera

Dziękuję, jestem już zapisana